Jeśli w zeszły czwartek ostrzegaliśmy o przypadki fizycznego znęcania się nad dziećmi przez rodzicówDziś chciałbym podzielić się z Państwem pracą promowaną przez organizację „The Family Watch”. To jest o dochodzenia prowadzonego w ramach Wspólnoty Madrytu, dzięki zaangażowaniu profesjonalistów w dziedzinie nieletnich; To badanie multidyscyplinarne w którym przede wszystkim metodologia obserwacyjna i empiryczna aby lepiej zrozumieć, co dzieje się w rodzinach.
Celem było ustanowienie Profil dzieci i młodzieży, które dopuściły się przemocy wobec swoich rodzicówlub którzy byli narażeni na ryzyko jego wykonania; starano się również przeanalizować związek między agresywnym zachowaniem w środowisku rodzinnym a korzystaniem z technologii, rozumiane jako możliwe wyzwalacz i wzmacniacz przemocy w tonacji molowej. Nie będzie to jedyny raz, kiedy poruszymy ten temat na blogu, ponieważ naszym zamiarem jest generować świadomą debatę oraz zapewnić matkom i ojcom więcej narzędzi do podejmowania codziennych decyzji dotyczących ekranów, zasad i ograniczeń.
Istnieje zjawisko znane jako „przemoc między dzieckiem a rodzicem”, które możemy również nazwać rosnąca przemoc domowaOd dzieci do rodziców i między rodzeństwem. Uważa się to za prawdziwe ludzki dramatI w tym miejscu (ryzykując natarczywość) muszę wyrazić życzenie, aby przemoc w rodzinie (z rodziców na dzieci) była społecznie również postrzegana jako tragedia, ponieważ Nikt w rodzinie nie ma większego prawa do stosowania przemocy niż inniMając jasno tę myśl na uwadze, wracam do celu tego artykułu: wyjaśnienia ustaleń badań na temat związku między korzystaniem z technologii informacyjno-komunikacyjnych a przemocą domową, uwzględniając również najnowsze dowody z innych specjalistycznych badań.
Przemoc między dziećmi a rodzicami: rosnący i wciąż niewidoczny problem
Roberto Pereira Tercero, członek-założyciel Hiszpańskiego Towarzystwa Badań nad Przemocą Dzieci wobec Rodziców (SEVIFIP), ustalił definicję tego pojęcia, zgodnie z którym jest to plik „Zestaw powtarzających się zachowań agresji fizycznej, werbalnej lub niewerbalnej, skierowanych przeciwko rodzicom lub dorosłym, którzy zajmują ich miejsce”Ważne jest podkreślenie dwóch kluczowych niuansów:
- nie wliczone okazjonalna przemoc bez wcześniejszej historii i powtarzalności.
- Ojcobójstwo jest wykluczone., który prezentuje szczególne cechy kryminologiczne i psychologiczne.
Dane zebrane w ramach śledztwa przeprowadzonego przez „The Family Watch” wraz z oficjalnymi liczbami pokazują skalę problemu: według Prokuratury Generalnej Stanu ok. 9% rodziców doświadcza przemocy fizycznej przez młodsze dzieci i blisko 40% doświadcza przemocy słownej lub emocjonalnej, Ponadto Liczba skarg wzrosła dwukrotnie w ciągu ostatnich siedmiu lat. rodziców przeciwko dzieciom. Należy dodać, że tylko ułamek najpoważniejszych spraw trafia do sądów, ponieważ wiele rodzin Ukrywają problem ze wstydu, poczucia winy lub strachu przed stygmatyzacją swoich dzieci.
Z prac, o których dziś rozmawiamy, szczególnie podoba mi się ta Nie skupia się na liczbach ani sensacjiale skupia się na zrozumieniu dynamika rodziny i czynniki ryzykaWśród tych czynników wielokrotnie pojawia się: problematyczne wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT)Telefony komórkowe, sieci społecznościowe, gry wideo online i inne urządzenia z ekranem. Technologie informacyjno-komunikacyjne mogą pełnić obie funkcje. detonacja w obliczu pozbawienia (na przykład, gdy urządzenia są wycofywane w ramach działań edukacyjnych) jako wzmacniacz niewłaściwych zachowań i istniejących już konfliktów.
Osobiście uważam, że trudności w ustalaniu rozsądnych ograniczeń dotyczących korzystania z urządzeń, treści i łączności wykraczają poza style wychowawcze w rodzinach, ponieważ w wielu przypadkach rodzice nie wiemy jak się ustawićPonieważ technologie te wkroczyły w nasze życie tak intensywnie i szybko, wielu rodziców przyznaje, że czuje się przytłoczonych. przytłoczonybez narzędzi i jasnych wzorców postępowania, które pokazywałyby, jak wspierać cyfrowo swoje dzieci.
Przemoc między dziećmi a rodzicami a technologie informacyjno-komunikacyjne: co wiemy dzisiaj
Według oryginalnego raportu i późniejszych systematycznych przeglądów, „cyfrowi tubylcy” konfrontują się z rzeczywistością poprzez nowe sposoby komunikacji, zabawy i łączenia siębardzo różnią się od tych, których my, dorośli, używaliśmy w okresie dojrzewania. Dlatego musimy być świadomi wagi zarządzać odpowiedzialnym użytkowaniem technologii u naszych córek i synów.
Kilka jakościowych badań przeprowadzonych wśród rodziców, których dzieci odbywają karę pozbawienia wolności zasądzoną przez sąd w związku z przemocą wobec rodzica, wykazało, że:
- El telefon komórkowy i innych urządzeń elektronicznych zakłócać jakość komunikacji rodzinnej.
- Zmniejsza znaczący podział czasu (posiłki, rozmowy, wspólne spędzanie wolnego czasu) i zwiększają bariery bezpośredniej interakcji.
- Pojawiają się dystans emocjonalny i fizyczny w domu, co skutkuje częste konflikty.
Stąd też (i dodaję to jako refleksję), że matki i ojcowie Musimy starać się zrozumieć, w jaki sposób nasze dzieci i młodzież odnoszą się do świata.. Oznacza to:
- pokaz autentyczne zainteresowanie ich cyfrowymi gustami (gry wideo, influencerzy, sieci społecznościowe).
- Uczestniczyć, jeśli to możliwe, w grach i aktywnościach online.
- Szukaj podstawowe szkolenie z zakresu umiejętności cyfrowych aby to wszystko nie wydawało się nam aż tak odległe.
Najnowsze dowody naukowe potwierdzają, że kompulsywne korzystanie z telefonów komórkowych, sieci społecznościowych i gier wideo samo w sobie nie wyjaśnia przemocy między dzieckiem a rodzicemAle może zaostrzać istniejące już konfliktyNapięcia często pojawiają się właśnie wtedy, gdy rodzice próbują:
- Ogranicz czas połączenia.
- Interweniować w do stosowania w nocy lub wczesnym rankiem.
- Wyjmij urządzenie w ważne chwile rodzinne.
- Reagowanie na oznaki skrajna izolacja lub słabe wyniki w nauce.
W takich kontekstach niektórzy nastolatkowie reagują w następujący sposób: impulsywność, dysregulacja emocjonalna i zachowania przymusowe (krzyki, groźby, popychanie, niszczenie przedmiotów...), które w najpoważniejszych przypadkach stają się chroniczne i przekształcają się w wzorzec przemocy między dzieckiem a rodzicem.
Dlaczego technologie informacyjno-komunikacyjne mogą być czynnikiem wyzwalającym zachowania agresywne?
Z jednej strony uważa się, że proces socjalizacji nieletnich jest zubożony jeśli te technologie Nadmiernie zastępują rodzinę i inne doświadczenia bezpośrednie. Technologie informacyjno-komunikacyjne same w sobie, Nie przekazują wartościNa kształtowanie tożsamości nastolatka wpływają treści i społeczności, do których trafiają.
Wielu chłopców i dziewcząt jest stale narażonych na problematyczne modele identyfikacji (przemoc, seksizm, skrajny hedonizm, toksyczna rywalizacja, upokarzanie innych, kult wyglądu fizycznego, pożądanie itp.). Każde dziecko jest inne, ale a priori możemy założyć, że brak komunikacji rodzinnej w połączeniu z nadmierna ekspozycja na tego typu treści Stanowi to scenariusz ryzyka.
Z drugiej strony są dzieci i nastolatki, które w grach wideo lub sieciach społecznościowych znajdują droga ucieczki przed presją, konfliktem lub agresją który czasami jest ćwiczony w domu (i nie zawsze świadomie). W takich przypadkach ekran staje się schronienie emocjonalne i relacyjneco dodatkowo komplikuje negocjacje limitów.
Inne istotne ustalenia ostatnich badań obejmują:
- Nadmierne i izolowane korzystanie z mediów społecznościowych wiąże się z uczucia niższości, niskiej samooceny, depresji i izolacji.
- Zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju aleksytymia (trudności w rozpoznawaniu i wyrażaniu własnych emocji), co utrudnia mówić o tym, co się czuje przed eksplozją.
- Wielu nastolatków buduje „wirtualne ja” bardzo odległe od rzeczywistości rodzinnejPod wpływem dyskursu influencerów, oszustw i ciągłych porównań, co tworzy konflikty wartości z rodzicami.
W tym kontekście technologia może powodować pewnego rodzaju „odłączenie moralne”Brak szacunku, obelgi i agresja słowna stają się normą, empatia wobec innych maleje, a przemoc jest łatwo usprawiedliwiana jako sposób rozwiązywania konfliktów.
Badania wskazują, że niektórzy eksperci opowiadają się za włączyć edukację technologiczną do programu nauczania w szkoletak, aby nie ograniczać się do nauczania umiejętności technicznych, ale także zarządzanie emocjami, myślenie krytyczne i współistnienie cyfroweJednocześnie rodzice są nadal uważani za niezastąpieni agenciTo oni wiedzą stan psychiczny i dojrzewania każdego dziecka lub nastolatka i który potrafi dostosować zasady i ograniczenia do swojej specyficznej rzeczywistości.
Co mówią nam rodziny i specjaliści
W jednym z najbardziej kompleksowych badań jakościowych przeprowadzonych w ośrodku wykonywania środków sądowych specjalizującym się w przypadkach przemocy wobec dzieci wobec rodziców, zbadano następujące kwestie:
- 53 nastolatków (chłopcy i dziewczęta) odbywający wyroki za przemoc wobec rodziców.
- Dziesiątki wywiadów członkom rodziny, którzy padli ofiarą tego typu przemocy.
- Grupa badawcza ze specjalistami (psychologami, pracownikami socjalnymi, pedagogami), którzy pracują z dziećmi i ich rodzinami.
Oto niektóre kluczowe wyniki pomagające zrozumieć związek ICT-VFP:
- Zdecydowana większość nastolatków przyznała, że kłótnie o telefony komórkowe, gry wideo lub media społecznościowe były określone wyzwalacze epizodów agresji.
- El 93% ankietowanych rodzin założył A Bezpośredni związek pomiędzy niewłaściwym wykorzystaniem technologii a przemocą stosowaną przez ich dzieci.
- Blisko 60% nieletnich rozpoznanie brak jasnych zasad w domu w zakresie wykorzystania ICT.
- Około 85% rodziców to było odczuwalne przytłoczony i bez narzędzi aby zarządzać konfliktami związanymi z telefonami komórkowymi, konsolami i sieciami.
Znaczenie perspektywa ogólna w profilaktyce:
- Te szyk skłaniali się ku intensywniejszemu wykorzystaniu sieci społecznez większym narażeniem swojej prywatności i wizerunku, poszukując społecznej akceptacji, co zwiększało ryzyko konflikty, cyberprzemoc i sexting.
- L chicos były bardziej powiązane z gry wideo, wiele z nich brutalnychz konkurencyjną i dominującą dynamiką, która w niektórych przypadkach była napędzana agresywne i impulsywne reakcje poza ekranem.
Ten typ wzorca nie oznacza, że jedyną przyczyną są technologie informacyjno-komunikacyjne, ale wskazuje, że niewłaściwe użycie bez nadzoru lub stałych ograniczeń, może działać jako istotny czynnik ryzyka w rodzinach, w których występują już napięcia, słaba komunikacja lub trudności w radzeniu sobie z frustracją.
Od bezpośredniej konfrontacji do edukacji medialnej
Najnowsze badania potwierdzają, że brak określonych reguł i ograniczeń Wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych w domu staje się podstawowy prekursor przemocy między dzieckiem a rodzicemKiedy czas spędzany przed ekranem wymyka się spod kontroli (dzieci i młodzież spędzają w sieci wiele godzin, czasami nawet ponad dziewięć lub dziesięć dziennie), rodzice często reagują późno, uciekając się do pilnych działań, takich jak:
- Nagłe wyjęcie urządzenia.
- Odcięcie połączenia internetowego bez wcześniejszego porozumienia.
- Nakładanie długotrwałych kar bez jasnych wyjaśnień.
W tym momencie konflikt był już bardzo eskalowany, a niektórzy nastolatkowie, niska tolerancja na frustracjęOdpowiadają: agresja słowna lub fizycznaWielu rodziców opisuje tę dynamikę jako cykl nieskutecznych konfrontacjigdzie nikt nie czuje się wysłuchany, a atmosfera rodzinna staje się coraz bardziej napięta.
W przeciwieństwie do tego modelu bezpośredniej konfrontacji, różne projekty innowacji edukacyjnych i programy badawcze proponują przejście w kierunku „edukacja”Czyli forma edukacji łącząca:
- Edukacja cyfrowa:zrozumienie ryzyka, szans i działania sieci, gier i aplikacji.
- Umiejętności społeczno-emocjonalneSamokontrola, empatia, regulacja emocji, pokojowe rozwiązywanie konfliktów.
- Otwarta komunikacja rodzinna:przestrzenie, w których można rozmawiać o tym, co dzieje się na ekranie, bez strachu i natychmiastowej oceny.
Klucz nie leży tylko w zakazać lub ograniczyćale w towarzyszeniu i negocjować jasne, rozsądne i możliwe do zweryfikowania zasadyWielu nastolatków, nawet tych, którzy mieli poważne problemy z VFP, zdaje sobie sprawę, że w głębi duszy Od najmłodszych lat potrzebowali więcej pomocy i stałych granic. nauczyć się korzystać z technologii, nie tracąc nad nią kontroli.
W tym sensie najskuteczniejsza interwencja nie jest skierowana wyłącznie na dziecko, ale raczej Obejmuje całą rodzinęWzmocnienie więzi emocjonalnej, spójności zasad i wzajemnego wsparcia. Ośrodki edukacyjne również wymagają pilne szkolenie aby móc edukować na temat zdrowych nawyków cyfrowych i lepiej koordynować działania z rodzinami i specjalistycznymi służbami.
Wszystkie te dowody prowadzą nas do głównej idei: technologia, jeśli jest prawidłowo używana, może być Potężne narzędzie do nauki, kreatywności i integracjiJednakże jeśli jest źle zarządzany, może stać się czynnik ryzyka, który utrudnia współistnienie i pogłębia emocjonalną wrażliwość wielu chłopców i dziewcząt. Zrozumienie ich roli jako wzmacniacz —a nie jako jedyna przyczyna — przemocy między dziećmi a rodzicami otwiera drzwi do bardziej sprawiedliwych, empatycznych i skutecznych interwencji, które chronią całą rodzinę i zmniejszają prawdopodobieństwo, że codzienne konflikty przerodzą się w przemoc.